İrem AYDIN

İyi Bayramlar

Umut veriyor bayramlar… Sevinç veriyor, biraz buruk da olsa… Çünkü şu anda bayramı yaşıyor olmamız bir şeylerin henüz tükenmediğini gösteriyor bize.

Yasemin Çiçekleri

Namazını bitirmiş, henüz dua ediyordu seccadesinin üzerinde… Yılları çizgilerinde biriktirdiği ellerini, yüzüyle buluşturdu. Dizini tutarak doğruldu yerinden. Seccadesini topladı. Raftan Kur’an’ını alıp, pencere önündeki sedirin kenarına ilişti.

Siyer-i Nebi Bilgi Testi

Hz Peygamber (sas)’in hayatını ne kadar biliyoruz? Siyer-i Nebi bilgimiz nedir?

Sofra

Elindeki kıpır kıpır adeta bir kan torbası olan yüreği dehşetle attı. İğrenmişti. Etrafında aç kurtlar gibi homurdayan, tıslayan, saldıran insanları kovaladı.

Bir İnsan Kaç Kere Ölebilir ki?!

“Oradaydım! Lanet olası savaşın ortasında!” diye sessiz bir haykırışla baktı gözlerimin ta içine… Gözleri Filistin’di. Çoğu Filistinli gibi dumanlı bir grilik vardı gözlerinde… Ve çoğu Filistinli gibi gözlerinde bir derinlik…

Mavi Bir Kelebek Yükseldi Göğe

Bir bir yanarken şehrin ışıkları, son şarkısını çalıyordu çocuk… Kimseler görmüyordu onu. Başlarını çevirseler yüreklerine uzanan buz tutmuş parmaklarını hissedeceklerdi. Kimseler duymuyordu onu.

Yağmurlara Karışmak…

Son cümlesini yazdı. Son noktayı da koydu. Gazete için hazırladığı haber metnini tamamlamıştı. Yazı bittikten sonra gözden geçirilmesi gerekiyordu ama bunu sabaha bıraktı. Bilgisayarındaki birkaç fazlalığı sildi. Mail kutusunu temizledi. İnternet seçeneklerine geldi. Ve bir tuşla ‘geçmiş’i de sildi.

Bizim Hiramız Neresi?

Uzaktan bakıldığında heybetli görünüşü ile ürperten dağ, yanına yaklaştıkça sizi içine çekmeye başlar. Etekleri bugün bir yerleşim merkezi hâlini almış olan dağa çıkmaya başladığınızda görürsünüz ki susuzluktan tek bir yeşil bitki yetişmemiş, bitki örtüsü yer yer dikenli çalılardan ibaret kalmıştır.

Penceredeki Kız

Beyaz büyük kapının ardındaki odaya girdi usulca. Ahşap döşemenin sesi yürümesine eşlik ediyordu. Etrafına bakındı. Eşyalar değişmişti ama duvarlar, pencereler, evin havası hala eskisi gibiydi.

Hattat

Kâğıda düşen elif ‘öz’geçmişiydi insanoğlunun. Zira, bir noktayla başlayıp, diğer bir noktada son bulan; birinci tekil yalnızlıkla yol alan kuldur elif.
RSS - İrem AYDIN beslemesine abone olun.